فودکاست را دو جور می‌سنجند

برای یک غذا: هزینهٔ مواد یک پرس در برابر قیمت فروش همان غذا. این عدد پایهٔ قیمت‌گذاری منو است.

برای کل رستوران در یک دوره، مثلاً یک ماه: همهٔ موادی که واقعاً مصرف شده در برابر فروش غذای همان دوره. این عدد نشان می‌دهد در عمل چقدر ماده خرج شده؛ با ضایعات، پرس‌های بزرگ‌تر از استاندارد، غذای کارکنان و کسری انبار.

مثال فرضی

رستورانی ماه را با ۸۰ میلیون تومان موجودی شروع می‌کند، ۳۲۰ میلیون خرید می‌کند و آخر ماه ۹۰ میلیون در انبار دارد. پس ۳۱۰ میلیون تومان مواد مصرف شده. اگر فروش غذای همان ماه ۹۵۰ میلیون تومان باشد، فودکاست حدود ۳۲٫۶ درصد است.

برای یک غذا: اگر مواد یک پرس ۴۲ هزار تومان و قیمت فروشش ۱۲۰ هزار تومان باشد، فودکاست آن غذا ۳۵ درصد است.

چه عددی معمول است؟

در منابع بین‌المللی معمولاً بازهٔ ۲۸ تا ۳۵ درصد برای رستوران‌های معمولی ذکر می‌شود؛ این عدد معیار رسمی بازار ایران نیست. نوع منو اثر زیادی دارد: منوی گوشتی و کبابی معمولاً فودکاست بالاتری دارد و کافه و پیتزا پایین‌تر. مهم‌تر از یک عدد مرجع، روند فودکاست خود شما ماه به ماه است.

اشتباه‌های رایج

  • خرید را جای مصرف حساب کردن: اگر آخر ماه انبار را پر کنید و انبارگردانی نکنید، فودکاست بیشتر از واقع نشان داده می‌شود.
  • فودکاست پایین را با سود بالا یکی دانستن: صد منهای فودکاست سود نیست؛ دستمزد، اجاره و بقیهٔ هزینه‌ها هنوز مانده‌اند.
  • جا انداختن اقلام کوچک: روغن، سس، نان و دورچین اگر در کارت رسپی نیایند، فودکاست واقعی را چند درصد بالاتر می‌برند.