
هم فال، هم تماشا، با اژدهای طلایی
تجربهٔ غذای چینی در محدودهٔ پل رومی؛ پیوند تنوع غذا و فضای متفاوت.
نوشتههای نیما افشارنادری
غذا، آدمها و خاطرهٔ شهر؛ نوشتههای من دربارهٔ رستورانها، کافهها و پاتوقها.
نقدهای نیما
20 نوشته

تجربهٔ غذای چینی در محدودهٔ پل رومی؛ پیوند تنوع غذا و فضای متفاوت.

غذای گیلان در تهران؛ از باقلا قاتق و کته تا جای خالی چای پایان غذا.

طعمی دوستداشتنی و مسئلهٔ ثبات؛ نقد تجربه در شعبههای پیتزا راز.

شام و چای با چشمانداز شبانهٔ سنندج در تفرجگاه آبیدر.
پاتوق آرام ساختمان آفتاب؛ تجربهٔ غذا و نشستن دور از شتاب شهر.
از کوچهٔ پاریسی تا زیرزمین تهران؛ روایت صمیمیت و خاطره در موفتار.

پاتوق دانشجوها در قزوین؛ روایت غذا، خاطره و دیدار همشاگردیها.

یادداشتی از تجربهٔ دوچرخهسواری و پیکنیک در چیتگرِ سال ۱۳۸۶.

توقفی در مسیر شمال؛ معماری، آداب سرو و حافظهٔ جمعی یک رستوران قدیمی.

روایت فضای سنتی، موسیقی زنده، پیشغذاها و تجربهٔ سرو در غذاکدهٔ آبان.

سفر کوتاهی به فضای قطار در خیابان انقلاب؛ روایت کافه، موسیقی و معاشرت.

چلوکباب و پاتوقنشینی در کوچهٔ کاجآبادی؛ نگاهی به هویت و تجربهٔ پذیرایی.


تجربهٔ پیتزای نازک در پاسداران، با نگاهی به خمیر، مواد و فضای کوچک رستوران.


روایت یک پاتوق پرتحرک در فرحزاد و تغییر فضای آن با فصلها.

روایت کافهای سهنبش با هویت ایتالیایی، از دکور تا شیوهٔ پذیرایی.


کوچهٔ لولاگر، کالباس پیش از پیتزا و آداب میزبانی آقا داوود.

روایت یک ظهر بارانی، غذاهای خانگی و نوستالژی سینمایی در خیابان سی تیر.
نوشتهای با این ترکیب پیدا نشد؛ یکی از فیلترها را تغییر بده.