بازاری که رشد سریع را نپذیرفت
استارباکس در سال ۲۰۰۰ وارد استرالیا شد. در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ اعلام کرد ۶۱ شعبه از مجموع ۸۴ شعبهٔ خود را تعطیل میکند و با ۲۳ شعبه در شهرهای اصلی باقی میماند. گزارش سالانهٔ ۲۰۰۸ شرکت از هزینههای بازسازی مرتبط با این تصمیم نیز خبر میدهد.
شرکت در گزارش رسمی خود به دشواریهای خاص بازار استرالیا اشاره میکند. فرهنگ پیشرفتهٔ کافههای محلی یکی از توضیحهای رایج تحلیلگران است، اما نباید آن را تنها علت اثباتشده دانست: مکانیابی شعب، هزینهها، روند اقتصادی و تصمیمهای توسعه هم در نتیجه مؤثر بودهاند.
چرا موفقیت یک فرمت قابل کپیکردن نیست؟
یک برند ممکن است در یک شهر بهخاطر تازگی ایده محبوب باشد؛ اما در شهر دیگری با رقبایی روبهرو شود که مشتری از قبل به تجربهٔ آنها عادت دارد. همان منو، قیمت و طراحی لزوماً ارزش تازهای خلق نمیکند.
برای مدیر رستوران، پرسش کلیدی این نیست که «آیا این کانسپت در جای دیگری فروش داشته؟» بلکه این است که «در این محله، نسبت به گزینههای موجود، مشتری دقیقاً بابت چه چیزی پول بیشتری میدهد؟»
چکلیست پیش از امضای اجاره
رفتوآمد واقعی در ساعت صبحانه، ناهار و شام را چند روز مشاهده کنید. قیمت و کیفیت رقبا، قدرت خرید، دسترسی، پارکینگ و ظرفیت خرید تکراری را بررسی کنید. سناریوی فروش محتاطانه را با اجاره و حقوق و مواد اولیه مقایسه کنید.
تست محدود منو یا غرفهٔ موقت میتواند برخی فرضیات را قبل از هزینهٔ بزرگ آشکار کند. اگر تفاوت شما با رقیب در یک جمله قابل توضیح نیست، توسعهٔ سریع احتمالاً اولویت درستی نخواهد بود.
درس اصلی
تعطیلی شعب استارباکس در استرالیا معادل شکست همیشگی نام برند در آن کشور نیست؛ بلکه سندی از دشواری یک مرحلهٔ مشخص توسعه است. برای رستوران کوچک، سازگارکردن مدل با بازار محلی مهمتر از تقلید پرهزینهٔ شکل ظاهری برند موفق است.
چیزی برای اضافه کردن داری؟
تجربه، پرسش یا نکتهای برای اصلاح این نوشته داری؟ برایمان بفرست تا در بازبینیهای بعدی دقیقتر بنویسیم.