آزمایش ۱۰۰ شعبهای پیش از یک سنت پاییزی
استارباکس در سال ۲۰۰۳ به دنبال نوشیدنی مخصوص پاییز بود. گروه توسعهٔ محصول ترکیبی با طعم ادویههای پاییزی طراحی کرد و آن را در حدود ۱۰۰ شعبهٔ ونکوور و واشنگتن دیسی آزمایش کرد. پس از واکنش مثبت مشتریان، در پاییز ۲۰۰۴ عرضهٔ وسیعتر در آمریکای شمالی آغاز شد.
در روایت رسمی شرکت، این نوشیدنی به یکی از نمادهای فصل تبدیل شد. تفاوت مهم آن با افزودن یک آیتم دائمی به منو این بود که زمان شروع عرضه مشخص و انتظار برای بازگشت آن تکرارشدنی بود.
ارزش مدیریتیِ زمان عرضه
محدودبودن زمان عرضه میتواند توجه مشتری را جلب کند، اما این نتیجه تضمینی نیست. اگر مادهٔ اولیهٔ فصلی ضایعات زیادی بسازد یا آموزش باریستاها مشکل باشد، آیتم محدود ممکن است سود چندانی نداشته باشد.
بهجای تقلید صرف از نام و طعم این نوشیدنی، مکانیزم را ببینید: آیتمی قابلشناسایی، فصل مشخص، پیام تبلیغاتی تکرارشونده، و اجرای ثابت در هر شعبه.
تمرین برای کافه و رستوران
برای شروع فقط یک آیتم فصلی طراحی کنید. بهای تمامشده، ضایعات احتمالی و ظرفیت تولیدش را حساب کنید؛ اگر از مواد مشترک منو ساخته میشود، ریسک کمتری دارد. یک نام ساده، تاریخ شروع و پایان و معیار موفقیت تعیین کنید.
مثلاً برای نوشیدنی انار در پاییز، تعداد فروش، حاشیهٔ سود مشارکتی، درصد مرجوعی و مقدار مادهٔ اولیهٔ دورریز را ثبت کنید. اگر دورهٔ اول موفق بود، همان نام و روایت را سال بعد تکرار کنید.
درس اصلی
برند با آیتم فصلی فقط محصول نمیفروشد؛ موعد بازگشت و خاطرهٔ تکرارشونده میسازد. ولی سنت فصلی زمانی ارزشمند است که عملیات آشپزخانه و اقتصاد آن نیز جواب بدهد.
چیزی برای اضافه کردن داری؟
تجربه، پرسش یا نکتهای برای اصلاح این نوشته داری؟ برایمان بفرست تا در بازبینیهای بعدی دقیقتر بنویسیم.